Posts Tagged ‘apergia’

h1

Αποφευχθέν ατύχημα

29 Ιουνίου, 2010

Ήτο ημέρα απεργίας γενικής κι ολοσχερούς.

Πλήθη – ή, ίσως και, στίφη – εργαζομένων γιόμιζαν τες κεντρικές οδούς και την πολιτειακήν πλατείαν της πρωτευούσης, κρατώντες πανό και κραδαίνοντες σημαίες του αγώνος και άλλων ευφάνταστων ροπαλικών χρήσεων.

Η συνομιλία μετά της συνοδού μου, με άργησε από το να προσέξω κάτι τις το παράωρον και το ασύνηθες.

Ως οικογένειαι ομοίαζαν οι παρευρισκομένοι ούλοι… Γονείς και τέκνα αυτών συντεριασμένα. Ηλικίαι αποκλειστικώς άνω των πεντήκοντα και κάτω των εικοσιπέντε έβλεπε κανείς παραταγμένες στες οδούς ή αράζουσες εις τα παρακείμενα πεζοδρόμια.

Έλειπε μια κατηγορία ηλικιακή, σχετικώς ευρεία και πολυμελής.

Το θέαμα με ξένισε. Είχα καιρό να παραβρεθώ εις αγώνας παροδίους, όμως.

Το ξανακοίταξα με μεγαλύτερην επιμέλεια πριν το μοιραστώ με τη βαδίζουσα συνοδόν του περιπάτου μου. Κι εξακριβώθη η πρώτη σκέψις μου.

Πλησιάζοντας την Αλεξάνδρας εσταμάτησα κι ανερωτήθην πάλι, εξωστρεφώς την φοράν ετούτην. Η συνοδός εκοντοστάθη κι εκείνη. Ήκουσε την διερώτησίν μου κι απεκρίθη:

«Δια να μπορούν να απεργούν όλοι αυτοί οι βολεμένοι (εις φοιτητάς κι εργαζομένους των ΔΕΚΟ ανεφέρετο η βλάσφημη…!) κάποιοι από μας πρέπει να δουλέψουν και σήμερα.»

Έπειτα, απτόητος συνέχισεν το βήμα της κι, επιταχύνουσα ολίγον, εβιάσθη να πάει προς τον της εργασίας της τόπον. Ως εδιέχιζε την Αλεξάνδρας – μαθημένη εις την κεκτημένη προτέρως απουσίαν οχημάτων – παρολίγον να βασανίσει έναν ντελιβεράν.

Εβιάζετο κι εκείνος κάποια παραγγελίαν, μάλλον, να διακομίσει…

Ο αληταράς ο απεργοσπάστης.

Advertisements