Posts Tagged ‘φεστιβάλ Αθηνών’

h1

Λαϊκαί εκδηλώσεις εις οχλοκρατικάς κοινωνίας

3 Αύγουστος, 2009

Ετούτοι οι ανθρώποι, ήσυχοι επί το πλείστον, ευσεβείς κατά τεκμήριον, μήτε πλούσιοι, ούτε και φτωχούληδες, βαδίσανε εξ’ ίσου την ανηφορικήν απόστασιν από τα πάρκινγκ των προσφάτως επιχορηγηθέντων οχημάτων των ως και τες ωρισμένες μαρμάρινές των θέσεις.

Ήρεμα και γλυκά, με ψίθυρους κι αστεία, με μνήμες λογαριασμών και αγχωδών της πόλης καταστάσεων ατένιζαν τον δύοντα ήλιο που κοκκίνιζε φεύγοντας την ατμοσφαίραν. Θρώσκωντες τα μάρμαρα τα οποία εταλαιπώρουν με την σκληρότητάν των τα οπίσθιά, εθνικόν μεγαλείον ανέπνεαν. Η των Περσών κατατρόπωσις θ’ αναπαρίσταντο εμπρός των.

Μετά πάμπολλα αιώνια λεπτά, βαρυθυμώντες κι ασυγκράτητοι, απογοητευθέντες από της ανοσίου (και πάντως βαρετού) τελετουργίας, έκρωζαν σεβασμίους γενικότητες.

«Φύγε από τη θυμέλη!», έκραξεν ανήμερα η κορυφαία του επικοίλου αυθόρμητου χορού, πιθανώς εκπλησσομένη από την αδιαφορίαν του Απόλλωνος Φοίβου ήτις σπανιώς άφηνε ατιμωρήτους τοιούτους υβριστάς, ωστόσο τούτον τον Καραθάνον εις το μαρμάρινον ιερόν σημείον ανεχόταν…!

«Άντε και γαμήσου!» απήντησεν αυτής εμμέτρως ο άρχων του έτερου ξεσπώντος ημιχορίου και γέλως διεχύθη εις τας κερκίδας καθώς και πέραν αυτών.

Ολίγα χιλιόμετρα (ή, επί το σεβασμιώτερον, στάδια) πιο κείθε, εις το μέρος απ’ όπου ήλθανε οι πλείστοι ετούτων των ανθρώπων, εν λογοκεκριμένον ταινιάκι έπαιζε επαναληπτικώς την ιστορίαν ενός εκβιασθέντος κειμηλίου… Εξίσου εθνικού ως ο πλούσιος των τραγικών πατέρων ημών λόγος!

Εις το λογοκριθέν απόσπασμα, πρόγονοι θρησκευτικοί – ίσως – και πολιτισμικοί των κραζώντων ημικορυφαίων, πρόσωπα και μέλη αγαλμάτων ιερών δια μερικούς και – πάντως – όμορφων και καλλιτεχνημένων πελεκούσαν, αποκαθιστώντες την αλήθειαν του Πατέρος ήτις, κατά τους πιστούς αυτού, εσκανδαλίζετο βλέπων αρχίδια και ετέρας αρχαιότητες κρεμάμενες.

Και, τί κρίμας! Οι σεβάσμιοι θεματοφύλακαι της ιεράς καταγωγής ημών κοντά δεν ήσαντο δια ν’ ανακράξουν εις τους προγόνους να μην πατούνε τα ιερά, μην τα κατακρημνίζουν ή, έστω, εις τους εθνοπροδότας κι ιεροσύλους ιερείς να κράξωσι:

«Άντε και γαμηθείτε!»…

Τούτην την ενοχήν, τούτη τη μοιραία ολιγάρκειαν του υστέρως μετανοήσαντος λαού επλήρωσεν ο κυρ Δημήτριος Γκότσεφ επροχθές εις το αργολικόν κοίλον.

Οι δε ανακράξαντες, και πλέον αποφορτισθέντες, ημικορυφαίοι θα εορτάσωσι την Παναγίαν ανήμερα οικογενειακώς ή, ίσως, και μετά προσκυνήματος σε πανηγυρίζοντα ναόν, εικάζω.

Δι’ αυτό πολεμήσανε, μάλλον…

Advertisements