Posts Tagged ‘ΟΣΕ’

h1

Έχοντες.

13 Ιουλίου, 2010

Το λεωφορείον περίμενε εις το σταθμό του Κιάτου τους υπεράριθμους αποβιβασθέντες του εξ’ Αθηνών συρμού.

Ο οδηγός, ήρεμος, με τον δικαιωματικόν φραπέν και το δικαιωματικόν τσιγάρο εις τες χείρες του, θωρούσε μεταξύ άλλων ταλαιπωρημένων επιβατών (ξένων κυρίως, μαθημένων πως τα τρένα κάνουν καλά την εργασίαν της μετακινήσεως) τα ταλαίπωρα μεν, θαυμαστά δε, κολωμέρια μιας καλλονής μεσογειακού τύπου μεν, ξενόγλωσσης δε.

Οι επιβάται, οχληροί και διαμαρτυρόμενοι ως είθισται, αμετροεπείς και φωνασκούντες δια το δικαίωμα επιβιβάσεώς των εις το αναμμένον μεν, αναμένον δε, λεωφορείον δια Πάτραν, παρενέβαιναν μεταξύ του αναμένοντος οδηγού και της καλλονής αυτού. Ο προϊστάμενος, ξαναμμένος από τους διαλόγους εντάσεως μετά των ξενογλώσσων, οι οποίοι ανεξαρτήτως εθνικότητας και φυλετικής προελεύσεως του εξακόντιζαν φράσεις σε άπταιστα μεν, ακατάληπτα δι’ αυτόν δε, εγγλέζικα, προσέγγισε τον υφιστάμενόν του οδηγόν καλώντας σε βοήθειαν.

«Ξέρεις αγγλικά», απελπισμένος ρώτησεν.

«Αν ήξερα, εδώ θα καθόμουνα, ρε προϊστάμενε», απεκρίθη ο οδηγός ρωφών μιαν τζούραν και αγναντεύων την, ένεκα αγλωσσομάθειας απολεσθείσα, καλλονή.

Το λεωφορείον, ως επέτασσε η αυτοσχέδιος μαεστρία και το κριτήριον του προϊσταμένου, επιβίβασεν κατά προτεραιότηταν λευκούς κι ελληνοφώνους επιβάτας (και των δύο φύλων), έπειτα τουρίστας κομψούς κι ηλικιωμένους και πλήρες θέσεων ανεχώρησε δια Πάτραν κι ενδιαμέσους προορισμούς.

Η καλλονή – ανήκουσα εις την ομάδαν τουριστών που οι ιθαγενείς καλούν «άπλυτους» οι δε ξενόγλωσσοι «bag packers» – δεν περιελήφθη εις τους επιβαίνοντας. Ομοίως, απερρίφθησαν οι έχοντες όψην «φοιτητικήν» και, ασφαλώς, οι μελαψοί τουρίστες διαρκείας, αποκαλούμενοι και μετανάσται.

Ο οδηγός, απαθής και ρωφών την τελευταίαν γουλιάν του γλυκόγαλου ροφήματός του, ατένισεν την καλλονή να στρέφεται, στρυφνή μεν, σιωπηλή δε, αποδεχόμενη την μοίραν της υπερωριαίας αναμονής του επομένου λεωφορείου.

Ο προϊστάμενος, καθήμενος δίπλα του, ασθμαίνων και ερυθρός, ξεφύσησε κι αμέσως του απευθύνθη.

«Και, λέει, θα κάνει σχέδιο εξυγίανσης! Εμείς φταίμε τώρα! Δεν έρχεται να δει τι τραβάμε, που λένε όλοι ότι παίρνουμε πολλά!»

Ήδη έχοντας βάλει την πρώτην ταχύτητα και περνών μπροστά από την σκυθρωπή πλέον καλλονήν, ξεφύσυσε με διαφορά φάσης ο οδηγός χωρίς τσιγάρον να καπνίζει, χωρίς φραπέν να ροφά.

«Δίκιο δεν έχω, μωρέ;» επέμενε ο προϊστάμενος.

Ο οδηγός, ολίγο σκυθρωπός κι αυτός, κούνησε την κεφαλή συγκαταβατικά:

«Ναι, μωρέ, με τις καριόλες…»

Advertisements