h1

Νέον αίμα.

7 Δεκέμβριος, 2008

Τρώγαμεν και πίναμεν. Δεν υπήρχε νέφος μεγαλύτερον της επερχομένης κρίσεως υπέρ των μασώντων γνάθων και των σκεπτομένων κεφαλών μας.

Λίγα χιλιόμετρα Ανατολικότερα – καμιά διακοσοπενηνταριά – έτρωγεν μια σφαίραν ένας μικρός. Και κάτι μεγαλύτεροι αρχίζαν να τονε κοστολογούν σε ψήφο και σε χρήμα… Και παραχρήμα επικοινώνησαν τες εκδοχές της αληθείας τους.

Κοίτα κάτι ευκαιρίες που χάνουμεν να εξαργυρωθούμε, οι καημένοι, εσκέφτηκα με την βαριά σκεπτόμενήν μου κεφαλή…

Αδιάφορος, εν τέλει, δια τη μανούλα του παιδιού και τα παιδιά του μπάτσου(;).

Advertisements

3 Σχόλια

  1. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΤΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΕΜΑ…
    ΤΡΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟΝ…

    ΣΕ ΦΙΛΙΚΟ ΜΠΛΟΓΚ ΕΠΕΣΑ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΑΤΣΑ ΤΟΥ ΦΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΙΓΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΘΩΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ.

    ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΟΤΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΣΥ ΕΠΡΠΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ ΚΑΙ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ.


  2. κάποιοι μπάτσοι φανατισμένοι, ημιμαθείς. Που χρόνια συνήθισαν να αυθαιρετούν, και να περιφρονούνται.
    Ένας σκοπός της αστυνομίας (η προστασία του πολίτη), που ξεχάστηκε.

    Η οργή που έβραζε, και έψαχνε αφορμή να εκτονωθεί. Και πετάγεται ως τυφλή βία, αμαυρώνοντας το μήνυμα.
    Κατεστραμένες περιουσίες αθώων ανθρώπων.

    Μια χρόνια κοινωνική νόσος σε όλα τα επίπεδα, που εκδηλώνεται τακτικά με εξάρσεις. Αλλά η θεραπεία πόρω απέχει.


  3. Μάχαιραν έδωσε και μάχαιραν να λάβει,
    ο αξιότιμος Επαμεινώνδας Κορκονέας.

    worldcity



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s