h1

Athens by night δι’ επαρχιώτας.

16 Απρίλιος, 2007

Επερηπλανήθην με τον αδελφικό μου εις μέρη αμαρτωλά και πλήρη λαγνείας και συναλλαγών. Τα θεάματα ήτο φλογερά ή, ήτο αδιάφορα, αναλόγως το κατάστημα που τα επαρουσίαζε. Αι θεραπαίνιδαι ήτο ωραίες, άσχημες, ευγενείς ή, υπεροπτικαί αναλόγως του ατόμου των. Όλα τούτα διαφοροποιούσαν – απρόβλεπτα – και την τιμήν των υπηρεσιών των.

Ωστόσο, ημείς, Οδυσσείς των καταγωγίων πολυτελείας και, κυρίως, μή, από καιρούς παλαιότερους μεν, μετασοβιετικούς δε, ουδέν εξεπλάγημεν… Άπαντα εκινούντο με τροχιάν σαφή και υπακούουσα εις νόμους αιτιοκρατικούς. Θα καταλήγαμεν συντόμως, υπό ήχους, μάλλον, φρικώδεις και ανάρμοστους με τας ψυχάς υμών, κάτ’ από έμορφα κορμιά και βλέμματα συνήθη, κενά και, οπωσδήποτε, με εμφανήν γενετήσιον ερεθισμόν μετά το πέρας του κυλίσματός μας εις τον ευχάρστον βούρκον τους.

Επερηπλανήθημεν εις την Συγγρού, εμβήκαμεν εις τρία – τέσσαρα εκ των μαγαζών ετούτων και νωρίς το πρωί, κατά τες οχτώ, βγαίνοντας από το έσχατον της περιπλανήσεως μας καταφύγιον, με την επικαθήμενην οσμήν του καπνού και την εξαγορασμένην οσμήν των αρωμάτων στα ρούχα και στα σώματα και ελαφράν την τσέπην, πήραμε μια δόση κρύου πρωινού οξυγόνου.

Ήτο αρκετή δια να μας υπενθυμίση πως όλη τούτη η μακροχρόνιος Οδύσσεια εις τα κωλόμπαρα και τα στριπτηζάδικα των Αθηνών, εστερείτο Ιθάκης… ή, έστω, Τροίας.

Advertisements

7 Σχόλια

  1. Οι τελευταίες λέξεις είναι από τις «για πάντα».


  2. tin alli fora na bgaleis kai foto me to kinito su kai na tis anebaseis sto blog 😛


  3. @ keimgreek

    Εντρέπομαι, καλέ!


  4. @ τιποτα

    Δεν καταλαβαίνω ακριβώς τί εννοείτε…


  5. Αυτό το «εστερείτο Ιθάκης… ή, έστω, Τροίας», λέω, είναι δυνατή φράση. Τίποτα άλλο:)


  6. @ τίποτα

    Είμαι απολύτως ευτυχής δια το σχόλιον σας, καλη Πορτοκαλένια!
    Απλώς, ενόμισα πως – κατά λάθος – αντέγραψα άλλον συνάδελφον…
    Σας φιλω!


  7. Επερηπλανήθην εις τόπον άγνωστον και φόβον εκπέμπων. Δια πολλές ημέρες ενέπνεα καπνόν βλαβερόν, εβίωνα λαγνείαν ακατάληπτη. Ημείς, άτομα προοδευτικά και αγαπησιάρικα εχλευάζαμεν τα όσα αντικρύσαμε ωσάν ψευδή και ανυπόστατα. Την δε όμως πέμπτην ώραν της επερχόμενης ημέρας ενδώσαμε εις τους πειρασμούς μίας σαρκός που αποδεχόμαστον ωσαν εδική μας. Η ηδονή επήλθε, εις έκπληξην ημών αλλά και λύτρωσιν. Ταύτην εκείνην την στιγμή πας ο κόσμος εδιαλύθην.

    Εκείνην λοιπόν την στιγμή ανεφώνησα…

    Ποίος γαμεί την Ιθάκη ένυγουέυ???



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s