h1

Θρύλε, Θεέ μου – ΠΑΟ, Θεέ μου (Υπουργείον Παιδείας και Θρησκευμάτων)

2 Απρίλιος, 2007

Ενημερώθηκα!

Ω! Ναι! Θλίψη ως τα ρουθούνια δια το φρικτόν Πανελλήνιον. Πλην Λακεδαιμονίων, λέγω!

Το δύστυχο το παληκάριον! Το καημένο… Πέθανεν ως Θάνατος θανάτω πατηθείς εις το κρανίο. Δε φόρηγε και κράνος, ε;

Είχε και μάνα, το παιδάκι… στα 22 του… τί κρίμας… Κι εκείνη η καημένη μάνα, ήταν ανάγκη να πλερώσει τόσο μετρητοίς την απόλυτον αποτυχίαν της;

Θα μπορούσε τουλάχιστο να κάψει το φυλάκιο των έντρομων τσολιάδων ως σπουδάζων νεολαίος. Θα είχε και την ευκαιρίαν να διαβάσει κανα σύγγραμμα αλλότριον του Φιλάθλου… Κανένας ΜΑΤατζής, αδέρφια, δε λειώνει το κεφάλι με τόση μανία, τελικά… (Κοίτα να ειδείς που κατάντησες να συγκρίνεις το Γαύρο με τον Μπάτσο, καημένε…!)

Βράζει ο θυμός και το αίμα των παιδιών… Η αδικία της ισοβαθμίας και του οφσάιντ τους τρώει τα σπλάχνα και οι άχρηστοι που τα μεγαλώνουν μένουν ατιμώρητοι. Κανένας δε θα ρουφιανέψει τους φονιάδες, λέω ‘γω! Δεν είναι προδότες οι Γαύροι, ούτε κότες, μήτε λαγοί! Είναι λεβέντες ατρόμητοι και ακόμη δεν χωνεύουν την αποτυχία της ζωούλας των… Ακόμη…

Κι οι καημένοι οι μπάτσοι – που από τύχη δεν είναι χούλιγκαν – που να ξέρουνε ότι διάφοροι πάνε να πλακωθούνε στα μαρμαρένια αλώνια της Παιανίας; Λες κι είναι τίποτες αντιγκλόμπαλ – χαρούμενοι – άπλυτοι αριστερισταί – στρατός του Αλαβάνου;;; Παιδάκια του λαού είναι, μωρέ! Από το Κερατσίνι και την Κοκκινιά άρα, εργατιά άρα, αθώοι!

Οργανωμένοι οπαδοί, λένε φωνές διαφόρων εν τη οθόνη… Το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι και του συστήνειν συλλόγους… Τουλάχιστο τα παιδιά να πηγαίνουν εκεί, μην πέσουν στα ναρκωτικά, θα σκέφτηκαν οι ιδρυταί…

Κατά κανέναν τρόπο, δεν θρηνώ τούτο το παληκαράκι… Μπά…! Μόνο μια μικρή απογοήτευση νοιώθω που δεν ήτανε πενήντα για εξηνταδυό οι νεκροί… Και καμμιά εκατονπενηνταριά οι τραυματίες… Τί καλά που θα ήτανε… Να μείνουν μερικοί ανάπηροι δια βίου, να ξεφτιλλίζονται σε λίγα χρόνια στην Αννίτα οι πατεράδες κι οι αδερφές τους… Και η Τατιάνα κατηφής να τους γλυκολογεί χαμηλοφώνως.

Έχουμεν, όμως,πάρει απόφαση μεγάλη ως λαός περιούσιος και τρομερός! Να φταίει το κράτος, μόνον! Και οι αποτυχημένες μητέρες και οι πατεράδες οι άχρηστοι και τα παιδάκια τα καημένα με τα λειωμένα κρανία – επειδή πρόλαβαν να του το λιώσουνε πριν κάμει αυτός το ίδιο, αρχαίοι κανόνες μάχης – είναι θύματα του συστήματος…

Βρέ αδέλφια, κείνο το καημένο το νεκρό, το έδειρε ποτές ο δάσκαλος ή, ο πατέρας ή, κάποιος σαν παιδάκι; Για, η πρώτη του φορά ήτανε στους συλλόγους;

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Tρανές απόδειξεις σαθρής κοινωνίας είναι η συλλογική ευθύνη και η προσωπική ανευθυνότητα.
    Καλό μήνα φίλτατε.


  2. Βρήκες τον πιο όμορφο τρόπο να πεις μια μεγάλη αλήθεια σε μια ώρα δύσκολη. Εύγε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s