h1

Πικράδες νυμφίου ανύμφευτου.

12 Φεβρουαρίου, 2007

Εμεγάλωσε στις Πάτρες σε εποχες μεγαλων ελευθερωσεων της ελληνικης ηθικης και του μεσου εισοδηματος. Περιχαρης παιδισκη, διεβη το κατωφλιο της δευτεροβαθμιας μορφωσης οταν τις τυραννισμενες καρδιες των μαναδων παρηγορουσε ο Ριτζ Φορεστερ. Εκεινη, μεγαλωνωντας, αγαπησε τον Ντυλαν με το ωραιο κονβέρτιμπολ και τη μοιραια μοιρα. Αυτον ξεχωρισε απο τα πληθη των βουτυρομπεμπεδων του λοφισκου Μπεβερλυ και, ματαια, εψαξε μεταξυ των αγουρων συμμαθητων της που τοτες ανακαλυπταν τις ευτυχεις δεξιοτητες αυτου που θα τους εκανε περιωνυμους μεταξυ των Ελληνων, το μινάρειν.
Πριν τελειωσουν τα χρονια αυτα ειχε, ηδη, δεχθει τη χαριστικη της ταυτοτητα: εγέννετο Πατρινια γκομενα. Κανεις επιστημων δεν ενεσκυψε, κανείς λογιος δεν ερμηνευσε, κανεις αντρας δεν εκαταλαβε ποτές ποία ητο η βαθεία αιτία της μεταλλάξεως αυτης. Ποιο ανύποπτο δευτερολεπτο των παρελθοντων ηταν το αποφασιστικο γι’ αυτην την εκβαση; Καποιες θεραπεύθησαν σπουδαζοντας σε αλλοτριες γεωγραφιες εγχωριες και διεθνεις. Αλλοτε, επιστρεφουσες στη γεννετειρα, με σιχασια και κριτικη εκοιταξαν τις, παλαι ποτε, ομοιες τους…
Εκεινες, ομως, γνησιες και αμολευτες απο ξενικα ηθη και ερωτισμους απρεπεις και βλαβερες για την εικόνα δοκιμές με εραστας στερουμενους σφραγιδας, άιζο και λοιπων κοινωνικων πιστοποιησεων, συνεχιζαν το δρομο τους προς ενα στοχο, τότες, αδιορατο αλλά, μετα σαφη… Τον Γάμον. Ο Γάμος ητο πλασμα υπέροχον και περηφανον, Εξασφαλιζε και επροστατευε. Εθετε βασεις σε ονειρα υλικα και περιγεγραμμενα, χωρις ασαφειες, γενικοτητες και φτηνους συναισθηματισμους. Ο Γάμος ηταν πραγματικοτητα, θεραπεια μιας εξαφανιζομενης γυναικοσυνης, μιας γεροντικης μοναξιας, μιας ατομικης τεκνοποιησης. Ο Γάμος ηταν ποθητος. Έτσι, διχως αναστατωση περιττη, σαν τις ξενοσπουδαγμενες συμμαθητριες, διχως απωλεσθεντα ετη και διχως συνεπειες, απεκοψε τον Άνδρα απο τον Γαμον και τους επανενωσε με σχεση μεσου και σκοπου, αναδρομη της επικρατουσης στην Εσπερια και τους Νεωτεριστας. Και εβαδισε.
Τω καιρω εκεινω, μοδα παρα τοις ανθρωποις ητο ο κατα μονας βιος, η ανεξαρτητοποιησης, η ευδαιμονια και η αναδειξις με μεσα ίδια. Διαφορες πηγες πλανεύαν κοσμον και κοσμακην σε ατραπούς. Ο Γάμος εμενε εξαιρετως αποκρουστικος δια νεους ανδρας και νεας γυναικας. Η πορευομενη σε κοσμο διαφορον των επιθυμιων αγκυλωθη και η συγκρουσις ητο σφοδρά. Πόλλες εχαθησαν στη μαχη. Άλλες εβρεθησαν σε προσκαιρα κρεββατια εραστων, αλλές ονειρευθησαν αγαπες και λουλουδια πλάνα, άλλες ακολουθησαν τα διδαγματα των ξενοφερτων προτυπων και πολυγαμιες ενδοξες για τους καιρους εκεινους.
Περασεν, ομως η θύελλα, ο Γάμος εβαλε προσωπον λαμπρόν επιχειρηματικο ή, διορισθεν μεσω ΑΣΕΠ και ενεφανισθη συνεπεστατα ως προς τας προφητειας! Και, οϊμε! Δεν ητανε σαφες το χρωμα των ματιων ή, των χειλέων τα σχηματα ωρισμένα. Μηδέ οι τρίχες των μαλλιων και των χεριων τα μηκη. Ηταν ομως φωτεινος σαν ηλιος. Και, εκαλεσθησαν όλες οι συμμαθητριες και εκρουσθησαν οι καμπανες της Παντάνασσας και οι φωτοβολιδες σημαναν δι’ ολες τουτες τις κοπελες το τελος του καλαμπουριου και την αρχη μιας κουρσας ανελεητες με μονον μια κερδισμενην! Αυτην που, στο πλάι του Γαμου, ελαμπε νυφη νεαρη ετων εικοσιεπτα, αρραβωνιασμενη με ολους τους τυπους των γονιων και των παππουδων και, πλεον, προικισμενη απο τη φυση και τα Χόντος με ομορφια, απ’ τον μπαμπα με σπιτι κι απο του αντρα τη ζωη ταξιδια στο Μαρόκο. Κι επειτε εγέννησεν καλά!

Εφριξαν οι πλανεμενες κι εκλαυσαν δις και τρις! Εξεδιωξαν τους πατερες των οργασμων και αναζητησαν τους σπερματοδοτες των παιδιων τους. Τα ματια γυρισαν το μεσα εξω και, αφνης, ολη η πλαση τις καταδικασε σε θεσεις δημοσιου ή, ιδιωτικου τομεως και αναζητηση, πασει θυσια, του δικου τους Γάμου με την αναστροφο μεθοδο, την επιτυχη και δοξασθεισα στα σκαλια της Παντανάσσης! Οι ανδρες μετρησανε το εχειν τους και πηραν θεση χορηγου. Ομως, ο Γαμος ο καλος, σαν ηλιος φωτισμενος, απο καιρον ειχε χαθει στις πατρινιας το σωμα. Κι εψαχναν υποκαταστατά του, εκεινες, οι «ανεξαρτητες» και προσφεραν γη, υδωρ, σωμα και ψυχη για χαρη μιας γεννας, εστω μεταχρονολογημενης και γεροντικης, στα ματια των εν αναμονη παππουδων.
Και αρξατο η μαζικη τους αποχαλινωση, η πτωση σε ατυχεις συμβασεις και διπλοτυλιγμενους Γάμους γιαλαντζί με διχως λαμψη και παρά, παρά την ομορφια τους ή, διχως λαμψη κι ομορφια, παρά τους παράδες… Οι λιστες γαμου καταδικαστεες προ καιρου ξαναπαιρναν εκδικηση και δανεια τραπεζικα για σπιτια και για χρεη και τακουνια διαφορα και τσαντες και μοδες κλασσικες και κοκεταριες που αναστελλουν το γηρας και μοναχοπαιδια που ξεπλενουν το θρηνο της περιοδου πηραν εκδικηση κι αυτα.
Και, στο τελος, προσκεκλημενες ολες σε γιορτασια και βαφτισια και γενεθλια παιδιων κι υστερα σε διαζυγια κι ατυχεις επιλογες και εραστες που υπενθυμιζαν τις χαρες τις προσκαιρες του παρελθοντος χρονου.
Εγίναν μεσημεριανες κουβεντες στα καναλια…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s