Αμαρτίαι γονέων
16 Φεβρουαρίου, 2010Εις τους βυζαντινούς καιρούς, κατά τους κύκλους των δυναστειών εφαίνετο πειραματικώς να επαληθεύεται το – συντηριτικόν, μάλλλον – ρητόν περί της τοκοχρεωλυσίας των αμαρτωλών πράξεων από γενεάς εις γενεάν.
Έτη πολλά αργότερα – εις καιρούς εξίσου βυζαντινούς και δυναστικούς – αι αμαρτίαι ενός γονέως θα βασάνιζαν τον υιόν αυτού. Και, λόγω της του πατρός θαυματουργικής ισχύος, αι αμαρτίαι μιας ολάκερης γενεάς θα κατέτρωγαν τες των τέκνων ζωάς.
Ο – όποιος… – ελληνισμός, τελικά, επορεύετο συχνά δια της μεταχρονολογήσεως των αμαρτιών του….
Κάθε γενιά κληροδοτεί στις νεότερες τα προβλήματα και τα κέρδη της.